Gerrit Jan Fukkink

  ANULI CROON      

NL


gedeelte uit email n.a.v. solo tentoonstellingAnuli Croon: 'No man is an island' dudokdegroot galerie Amsterdam 2018


No Man is an Island, One of Us, Blak Landschap.


22 oktober  2018

Zaterdag je werk gezien bij DdG. Enorm kleurrijk, nog meer dan voorheen. Twee dames van de galerie gesproken. Ik zei tegen hen zoiets van: ‘het lijkt alles duidelijk, maar ik kom er niet uit’.

Er is iets gaande maar ik kan er de vinger niet op leggen. Allerlei gedachten draaien in mij rond, terwijl het ook gewoon aangenaam is om naar te kijken.

Een veelheid. Sober potje met deksel, oneindige blik op de horizon, liefdevolle omarming. Ik vind het bijzonder knap, dat balanceren op de stoeprand langs het ravijn van de straat.

Decoratie zie ik nergens, decoratieve elementen wel. Geen verhaal, wel een confrontatie.


6 maart 2020.

Lees het nu zelf terug en kom weer een beetje terug in mijn eigen gedachtegang, maar nu wel met afstand.

Laatste wat ik van je heb gezien was in Goethe Instituut. Vlekje op de foto linksboven in de hoek is mijn vinger.

Een detail, maar niet onbelangrijk.

Misschien wel de touch die in jouw werk gemakkelijk over het hoofd wordt gezien.

Ik schreef je een kaart vanuit een woelig maar vertrouwd cafébezoek, met dierbare F. Er stond een dame achter de bar, we kregen drank van de eigenaar, een man sprak met slepende tong, zijn vrouw hield hem in het gareel, een club mannen was op vrijgezellentocht, schoonmaker illegaal zong een lied, enzovoorts.

Personages als figuranten uit jouw schilderijen: onpersoonlijk, gestileerd, en iconisch.

Verwonderlijkst is alles mooi.


Gerrit-Jan Fukkink

Rotterdam