Edo Dijksterhuis

PAROOL vrijdag 14 september 2018

 

 

Tronies met Playmobilcoupe

door EDO DIJKSTERHUIS

 

 

Als het niet zo modieus was zou je het werk van Anuli Croon 'post-digital art' kunnen noemen. Het wordt geboren in een computerscherm. Daar last Croon de vormen aan elkaar tot een mechanische collage die ze overzet op doek. De machinaal gegenereerde composities kennen geen traditioneel 'handschrift' maar krijgen een menselijke 'touch' door handmatig gebruik van stempeltjes.

 

Haute couture

De bronnen waar Croon uit put zijn divers. Er zijn invloeden aan te wijzen van jaren zeventig posters en strips, stofpatronen uit de haute couture of juist de volkskunst. Die past de kunstenaar toe op een beperkt aantal klassieke thema's - landschap, stilleven en portret - maar de uitvoering is veel minder klassiek. Een landschap wordt bij Croon een vervreemdende lappendeken, waarbij je je kunt afvragen of je er van bovenaf op kijkt of misschien een doorsnede van aardlagen ziet.

De portretten, die zij steevast aanduidt met de Gouden Eeuwterm 'tronies', tonen rare figuren die half muppet zijn en half emoticon. Ze hebben neuzen als aubergines, vierkante monden met veel te veel tanden, en hun haar doet denken aan Boris Johnson of de Playmobilcoupe.

Zowel de figuren als hun kleding en achtergrond zijn uitgevoerd in contrastrijke kleuren die de schilderijen een direct te herkennen aantrekkelijkheid verlenen. Maar hoewel een titel als One of Us een diepere laag suggereert, missen de twee verstrengelde personages diepgang. Je ziet enkel die bijna kolkende schakering van kleuren en patronen. Door het genre puur formeel in te zetten dreigt Croon af te glijden naar decoratie.

 

Pesterig

De redding komt in de vorm van kleine imperfecties en afwijkende driehoekjes met raar, ja zelfs lelijk kleurverloop. Dit is niet een kunstenaar die alleen maar wil pleasen. Croon is oprecht op zoek naar nieuwe schilderkunstige mogelijkheden. Dat zie je ook in de manier waarop ze haar superplatte voorstellingen toch diepte weet te geven.

In plaats van het conventionele perspectief waarin iets wat ver weg is kleiner is en wat dichtbij groot, schuift ze alle beeldelementen als coulissen in elkaar. Ver weg en dichtbij wordt erachter en ervoor, maar dat schopt ze pesterig in de war met die drukke patronen.

Croons werk lijkt diepgang te missen, maar dat is slechts schijn

 

Zoals vaker met grafisch sterk werk komen de intenties van de maker beter naar voren naarmate de afbeelding kaler is. Zoals in de serie sjabloonprenten waar de tentoonstelling zijn titel aan ontleent. Een bloem is een steel met een paar blaadjes, een kookpot heeft genoeg aan een rand en buik. En dat alles in één of twee kleuren. Meer is niet nodig.